Opiniestuk van Dierenarts De Smedt Patrick over de Orde der dierenartsen.

De Orde kan geen tuchtrecht meer spreken.

Tot die conclusie ben ik gekomen naar aanleiding van het nog maar eens uitstellen van meerdere tuchtdossiers op de dag van de dagvaarding.

In 2014 werd tegen mij een klacht geformuleerd in mijn hoedanigheid als verantwoordelijke uitgever van Vrij en Vrank. DRIE JAAR LATER, op de raadsvergadering van 10 februari 2017, stond deze zaak op de rol. Samen met mijn advocate werden besluiten opgemaakt en werd (nogmaals) tijd en energie gestoken in het op papier zetten van mijn standpunt in deze zaak.

Mijn zaak moest voorkomen op de zitting van 10 februari 2017 om 15:00 uur. Die middag om 11:25 uur verstuurt het secretariaat van de Orde aan mijn advocate (die al in haar auto zat om naar Merelbeke te vertrekken) volgend mailbericht:

“Geachte Mter XXX,

In aansluiting op het telefoongesprek met uw medewerker daarnet kan ik bij deze bevestigen dat de zaak De Smedt sine die wordt uitgesteld wegens het feit dat de zetel vandaag niet regelmatig kan worden samengesteld.

Met vriendelijke groeten

XXX

Office manager NGROD”

Het IVDB heeft bij de verkiezingen van de Orde een aantal kandidaten naar voor geschoven. Al deze kandidaten werden verkozen waardoor ik hoopte dat er nu wel iets zou veranderen in de Orde der Dierenartsen. Ik heb mij schromelijk vergist want nu werkt het helemaal niet meer. Dit is niet zozeer door gebrek aan initiatieven van de verkozen kandidaten of het bureau. Dit is wel het gevolg van de dictatoriale houding van de magistraten van de NGROD en de Hoge Raad die nog steeds de Orde der Dierenartsen als hun privé speeltuin zien. Wanneer raadsleden hier proberen verandering in te brengen, worden zij de mond gesnoerd door de magistraten. Ons lidgeld wordt door de magistraten gebruikt voor het formuleren van allerhande klachten, die volgens de Gemengde Raad van Beroep geheel onterecht zijn. Hierdoor zijn de magistraten compleet het noorden kwijt. Dit kan natuurlijk ook het gevolg van hun gezegende leeftijd zijn.

Wat is nu de functie van de magistraten binnen de Orde?

Dit is verschillend in de Gewestelijke Raad en in de Hoge Raad. In de wet van 1950 op de instelling van de Orde der Dierenartsen staan deze functies beschreven. Maar kan iemand één dierenarts opnoemen die nog praktijk doet van in 1950? Het is dan ook niet verwonderlijk dat dit een totaal verouderde wet is.

De Magistraat-assessor van de Gewestelijke Raad heeft enkel en alleen een adviserende functie. Hij moet advies geven aan de raadsleden en erop toezien dat ze geen onwettige stappen of maatregelen nemen in de behandeling van tuchtzaken. In de andere taken die de Gewestelijke Raad op zich zou nemen (buiten het deontologisch tuchtrecht) heeft de Magistraat-assessor geen enkele functie. Hij kan of mag zich bijvoorbeeld niet moeien in de aanstelling van personeelsleden van de Gewestelijke Raad. De Gemengde Raad van Beroep heeft dit in meerdere beslissingen duidelijk bevestigd en de magistraat-assessor op de vingers getikt zich te houden aan zijn wettelijke functie.

Het is duidelijk dat de huidige Magistraat-assessor zich God waant en denkt dat hij boven elk gebod staat. Hij durft bijvoorbeeld advocaten te intimideren en buiten te smijten uit “zijn rechtszaal”, hij stelt zelf onderzoeksdaden, hij intimideert dierenartsen tijdens verhoren, hij klaagt raadsleden aan bij parketten enz.. Erger nog, hij wenst mee te oordelen over vermeende diergeneeskundige fouten die een beklaagde al dan niet gemaakt heeft. Hij waant zich waarschijnlijk dierenarts?

De Magistraat van de Hoge Raad heeft de functie van voorzitter van de Hoge Raad en dit om twee redenen. Ten eerste moet de Hoge Raad advies geven over wetgeving waarin dierenartsen een rol spelen en dus is het logisch dat men dan een magistraat nodig heeft om de spitsvondigheden van de wetgever te onderzoeken. Wij als dierenartsen zijn hier namelijk niet voor opgeleid. Ten tweede is de Hoge Raad een federale instelling en paritair samengesteld. Evenveel Walen als Vlamingen dus. Om een stemming van de ene taalgroep tegen de andere tegen te gaan, heeft de voorzitter de beslissende stem bij gelijk aantal stemmen. Wat deze magistraat echter niet mag, is zich moeien in de administratieve organisatie van de Orde. Dit is duidelijk een taak voor de verkozen dierenartsen in deze Hoge Raad. We hebben gemerkt dat deze magistraat de verkiezingsresultaten naast zich neer durft leggen en zo dus eigenhandig gaat bepalen wie wel of niet in “zijn” Hoge Raad mag zetelen. De nieuw verkozen leden van de NGROD hebben gewoon uitstel gevraagd om de leden van de Hoge Raad te verkiezen. Wettelijk hadden ze daar alle recht toe maar de magistraat heeft hier helemaal alleen anders over beslist.

De reden waarom beide bejaarde magistraten zo angstvallig aan hun postje vasthouden is enkel te verklaren door de zitpenningen denk ik dan. Enig respect voor het beroep van dierenartsen heb ik van hen niet ondervonden. Daarnaast zijn ze eigenlijk door een vergetelheid in de wetgeving aangeduid als magistraat bij de Orde voor het leven zonder dat er een termijn is voorzien voor dit mandaat. Dus tot de dood erop volgt?

Waarom weten wij dierenartsen hier niets van, hoor ik u denken?

Wel, beide magistraten gebruiken in elke zin het woord “geheimhouding” en dwingen de raadsleden alle beslissingen en wantoestanden binnenskamers te houden. Doen zij dat niet, dan volgt er een klacht met het risico op een tijdelijke of definitieve schorsing. Er is geen enkele transparantie.

Waar moet het nu heen met de Orde der Dierenartsen?

De vorige legislatuur sprak over moderniseren, maar ik zie dit moeilijk gebeuren met overjaarse magistraten en een totaal verouderde wetgeving. Het is niet met een mooie website of een duur programma dat het tuchtrecht op een moderne manier kan uitgesproken worden. Het dierenartsenberoep is sedert 1950 totaal veranderd van een vrij beroep naar echte ondernemers. We zijn BTW-plichtig geworden, we mogen vennootschappen oprichten, we mogen webshops uitbaten, we mogen op alle manieren reclame maken, de tarieven zijn vrij te bepalen, enz. Kortom we zijn ondernemers geworden zoals de bouwondernemer of de boekhouder. Hebben we dan nog een Orde nodig? Ik begin hieraan te twijfelen.

Ik kon begin 2017 vaststellen dat zelfs het FAVV binnen haar politionele bevoegdheid haar beleidslijn heeft aangepast en zich heeft aangepast aan de nieuwe regelgeving. De dierenarts wordt vóór het verhoor gewezen op zijn/haar rechten, kan een advocaat raadplegen en kan zich laten bijstaan door een advocaat tijdens het eerste verhoor. Bij de Orde der Dierenartsen heeft de beklaagde dierenarts al deze rechten niet en de Magistraat-assessor is niet van plan deze rechten in te voeren, ondanks herhaaldelijk verzoek hiertoe van het IVDB en verschillende raadsleden.

Welke bevoegdheden heeft de NGROD nog die niet door een burgerrechtbank of verzekering kunnen opgelost worden? Klachten van klanten kunnen door de verzekering of het vredegerecht behandeld worden. Klachten van dierenartsen onder elkaar kunnen ook voor een burgerrechtbank worden beslecht. Er werd de afgelopen jaren door justitie geïnvesteerd in bemiddeling tussen klager en beklaagde zodat onnodige rechtszaken worden vermeden. Klachten van het FAVV, FAGG enz., worden meestal met administratieve boetes geregeld door de betrokken diensten. Er blijven alleen nog problemen over waar wij als dierenarts onze commerciële belangen beschermd willen zien tegenover niet-dierenartsen. Nu kan de Orde met zijn huidige code hier helemaal niet ingrijpen (denken we maar aan Wellopet en andere uit de hand gelopen commerciële toestanden). Ook tegen niet-dierenartsen heeft de Orde geen verhaal. Het enige voordeel is dat de klachtenbehandeling (voor de klager uiteraard) voor de Orde gratis is.

Waar liggen de oplossingen dan?

Een eerste mogelijkheid is dat de magistraten een stap terug zetten en enkel de in de wet voorziene functie uitoefenen en zodoende de dierenartsen terug “hun” Orde laten leiden. Dit schijnt alleszins tot op heden niet hun plan te zijn als we zien hoeveel klachten ze indienen tegen (ex)raadsleden bij de Hoge Raad, Gemengde Raad van Beroep en zelfs bij cassatie. Deze klachten door de magistraten ingediend kosten de Orde enorm veel geld en worden met ons lidgeld betaald.

De tweede oplossing is dat deze oude gepensioneerde magistraten ontslag nemen en dat er een -in de tijd beperkt- mandaat wordt gegeven aan jonge, dynamische, moderne magistraten die wel wensen samen te werken met de verkozen dierenartsen. Een moderne tuchtrechtbank heeft dan volgens mij ook geen enkele nood aan een Hoge Raad. De Hoge Raad heeft nu al geen echte functie meer.

De derde oplossing: OPDOEKEN. Laat ons ten volle de kaart spelen van de moderne ondernemers die we als dierenartsen zijn. Wij kunnen zelf onze normering regelen. Bij onze Noorderburen bestaat er helemaal geen Orde en daar zijn er zeker geen waanzinnig grote problemen met de dierenartsen, hun klanten of het dierenwelzijn. Ik denk dat er reeds voldoende rechtbanken en diensten zijn waaraan wij als dierenarts verantwoording moeten afleggen, maar ik begrijp dat een deel van de dierenartsen zich nog steeds meer vrije beroeper vindt dan ondernemer. Het is echter niet daarom dat we met een orgaan dat in 1950 is opgericht moeten blijven werken. Zeker niet als ze eigenlijk het werk dat ze zouden moeten doen niet meer kunnen uitvoeren.

Ik besef dat ik mij met dit artikel opnieuw blootstel aan allerhande represailles, maar ik aanzie het als mijn plicht om u als Voorzitter van het syndicaat IV-DB te informeren. Elke dierenarts heeft recht op correcte informatie.

 

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS

Zoekertjes

DogID Online

DogID online - databank registratie honden.