Convenant saga

De beroepsverenigingen blijven waakzaam tegenover de vele bedreigingen voor ons beroep. Een algemene trend is de laatste jaren om bevoegdheden en inkomens te ontnemen aan de dierenarts. Maar de verantwoordelijkheid, de argusogen van de controles, de administratieve rompslomp,... die blijven gehandhaafd, nemen jaar na jaar nog zelfs toe.

AMCRA werd in het leven geroepen om het antibioticagebruik terug te schroeven en het probleem van resistentie op te lossen. Van in het begin werd AMCRA bestormd door de vele belanghebbenden: farmaceutische industrie, landbouw en diervoeder organisaties en nog vele anderen, te veel om op te noemen. Er was ook een zeer bescheiden vertegenwoordiging van het dierenartsenberoep, waaronder "storende elementen" die hun standpunt verdedigden, maar die ook prompt aan de deur werden gezet. Onze voorzitter Dr. Patrick Desmedt verliet aldus de werkgroep langs de venster...

Een deel van het werk is rond en een "convenant" tussen de federale overheid en de belanghebbenden moet ondertekend worden.

Een belangrijk, zoniet het belangrijkste, onderdeel van dit convenant onderging het volgende parcours:

(Hiermee is het mogelijk te oordelen in welke mate de lobbying van belangengroepen oppermachtig is en zijn wil kan doordrukken tegen alle noties van gezond verstand)

De volgende instructie betreft het gebruik van antibiotica afkomstig uit het depot bij de veehouder. Initieel kregen we deze versie voorgeschoteld:

Het plan van aanpak begeleidt de veehouder inzake opvolging en behandeling van ziektes waarvoor steeds een initiële diagnose gesteld werd door de bedrijfs(begeleidende) dierenarts – en niet de plaatsvervanger. Voor de behandelingen waarvoor een antibioticatherapie vereist is, start de veehouder een behandeling die het voorwerp uitmaakt van een initiële diagnose van de bedrijfsdierenarts, conform het KB van 10 april 2000 houdende bepalingen betreffende de diergeneeskundige bedrijfsbegeleiding. Binnen dit plan worden door de dierenarts bij de keuze van het antibioticum, de AMCRA formularia als uitgangspunt gebruikt. Het plan vermeldt voor deze aandoeningen specifieke maatregelen om ze in de toekomst te voorkomen zonder het gebruik van antibiotica.

Men spreekt er van initiële diagnose: eens ergens een diagnose gesteld, heeft de veehouder de handen vrij om met zijn antibioticareserve te prutsen zoals hij wil. De beroepsorganisaties UPV en IVDB vonden dat dit absoluut niet strookte met de doelstelling van deskundig en doelbewust gebruik van antibiotica en bestrijden van antibioticaresistentie.


UPV en IVDB stelden dus volgende correctie voor:

Het plan van aanpak begeleidt de veehouder inzake opvolging en behandeling van ziektes waarvoor steeds een diagnose gesteld werd door de bedrijfs(begeleidende) dierenarts – en niet de plaatsvervanger. De veehouder start geen behandelingen buiten deze context. Voor de behandelingen waarvoor een antibioticatherapie vereist is, start de veehouder nooit een behandeling op eigen initiatief. Hij kan enkel een door de dierenarts voorgeschreven behandeling verder zetten. Binnen dit plan worden door de dierenarts bij de keuze van het antibioticum, de AMCRA formularia als uitgangspunt gebruikt. Het plan vermeldt voor deze aandoeningen specifieke maatregelen om ze in de toekomst te voorkomen zonder het gebruik van antibiotica.

Met deze versie heeft de veehouder absoluut niet meer de handen vrij om te prutsen met de antibiotica zoals het jarenlang het geval was. Probleem, probleem!

We kregen onlangs het finale volgende voorstel, en de dwingende uitnodiging om het convenant te gaan tekenen. Niet tekenen betekent dat de dierenartsen zich buitenspel zetten, en "geen rekening houden met de noden van de volksgezondheid". Hieronder de totaal verkrachtte versie van de bewuste paragraaf:

Het plan van aanpak wordt opgesteld door de bedrijfs(begeleidende) dierenarts bij het voorkomen van een ziekte waarvoor een antibioticatherapie vereist is en begeleidt de veehouder inzake opvolging en behandeling van ziektes waarvoor steeds een diagnose gesteld werd door de bedrijfs(begeleidende) dierenarts – en niet de plaatsvervanger. Het plan vermeldt voor deze aandoeningen specifieke maatregelen om ze in de toekomst te voorkomen zonder het gebruik van antibiotica.

Conclusie: transparant toch dat antibioticaresistentie NIET de doelstelling is van AMCRA.

Uitgetest: vorig verhaaltje verteld aan een kind van twaalf jaar; de reactie was: "maar bompa, na een maand is het toch niet dezelfde microob!"

De finale (?) tekst (versie 6) van het convenant die ter ondertekening aan o.a. het IVDB/DVK werd voorgelegd, vindt u hier.

 

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS